12/30
Margaret: Hayatımın geri kalanını burada geçirebilirim
Narrative
Aileler ve yaşadıkları özel yer, sevgi, kayıp, kahkaha ve hayat paylaşımı hakkında nesiller arası bir hikaye. "Here" Richard McGuire tarafından yazılmıştır. İlk olarak 1989’da "Raw" çizgi roman dergisinde bir şerit olarak yayınlanmış ve 2014’te 300 sayfalık bir çizgi romana dönüşmüştür. Filmin bir noktasında Richard’ın babası, Pennsylvania Otoyolu üzerinde olduğuna inandığı birkaç kasabanın adını verir, ancak aslında hepsi o zamanlar henüz inşa edilmemiş olan Interstate 80, PA üzerindeki kasabalardır. [fragmandan] Richard: Biliyor musun, istersen gecenin geri kalanını burada geçirebilirsin.
Özellikler: They Stooge to Conga (1943)
Klarnet Yarışması, Bölüm 1 ve 2 Artie Shaw tarafından yazılmıştır. Artie Shaw ve grubu tarafından seslendirilmiştir, RCA Records izniyle Sony Music Entertainment ile düzenlenmiştir. Bence bu filmin en ilginç kısmı, dinozorların çağından günümüze kadar Yeni İngiltere’nin yaşadığı bir bölgedeki olağanüstü bir yerde ne olduğunu göstermek için teknolojinin zaman içinde değil, uzayda atlamak için kullanıldığı akıllıca yoldu. Geçiş genellikle merkezi bir videoya resim içinde resim pencereleri eklenerek, ardından tüm ekranı o döneme değiştirmeden önce birkaç küçük pencerede başka bir döneme geçilerek yapılır. Bu numaranın bir süre sonra eskidiğini kabul ediyorum, ancak en azından bazen akıllıca olduğunu düşündüm.
Ben Franklin’in oğullarından biriyle neden ilgilenelim ki?
Ancak, önceki on dört incelemeciden bazılarının zaten belirttiği bazı sorunlar yaşadım. Ana hikaye -üç nesil boyunca genç aileler- çok ilginç değil. Ancak, içine örülmüş diğer, daha küçük hikayeler hiç de ilginç değil. Ya da genç bir Kızılderili/Kızılderili kadın ve yeni sevgilisiyle? Ya da hatta Lazy Boy koltuk takımını icat eden adamla?
Bu farklı hikayeleri birbirine bağlayan gerçekten hiçbir şey yok
Bu hikayeleri ana hikayeye bağlamak için hiçbir şey yapılmıyor ve kendi başlarına ilginç değiller. Bu, özellikle modern çağımızda belirsiz bir süredir bir evde yaşayan genç bir Afro-Amerikan çiftiyle geçirdiğimiz kısa zaman için geçerlidir. (COVID maskeleri var.) Onlar hakkında gördüğümüz tek şey, kadının Latina hizmetçisiyle iyi geçinmesi. Ve babanın bir noktada oğluna, beyaz insanların «konuşma» adını verdiği, bir babanın oğluna, beyaz bir polis memuru tarafından durdurulduğunda öldürülmemesi için nasıl davranması gerektiğini söylediği şeyi yapması. Bu oldukça büyük bir klişe ve siyah arkadaşlarımdan hiçbiri ebeveynleriyle böyle bir konuşma yapmadı.
Sıkılmadım
Kendi başlarına ilginç olmadıkları ve konuyu güçlendirmedikleri için bu bir sorun. Bu filmi ara sıra durdurup televizyondan bile izleyebilirdim. Sıkıcı olmamasına rağmen benim için bir kez sinemada izlemek yeterliydi. Alien: Romulus’tan Road House’a kadar en sevdiğimiz 2024 posterlerine bir göz atın.